Wikingowe podsumowanie marca

Pandemia trwa, niestety, w najlepsze, nic nie wskazuje na jej szybkie wygaszenie, zatem #homeoffice i siedzenie w domach jeszcze trochę potrwa. Szczęściarze, w tym ja, jeszcze pare filmów w marcu w kinie obejrzeć zdążyli, jednak po ich zamknięciu musieliśmy przerzucić się na platformy streamingowe. Stąd podsumowanie zeszłego miesiąca będzie inne od pozostałych. Tym razem, sam, przygotowałem dla Was krótkie recki paru filmów, które warto obejrzeć oraz jednego, który omijać wręcz trzeba. Jak wyglądać będzie podsumowanie kwietnia? Szczerze? Nie mam pojęcia... Ale, na razie, prezentuję Wam krótkie podsumowanko marca.

Blogerskie podsumowanie lutego

Jak już wszyscy wiemy, na świecie dobrze nie jest. Nasze podsumowanie lutego celowo miało się pojawić dziś, w połowie miesiąca, jednak początkowo przyczyna była inna: daliśmy sobie więcej czasu, gdyż na koniec lutego do kin trafić miało bardzo dużo filmów. Część udało nam się obejrzeć, części, niestety, już nie. Jednak ta notatka i tak jest bardzo kompletna, jak na zaistniałe okoliczności - podsumowanie marca może, po prostu, się u nas nie znaleźć (skasowane premiery kinowe). Ale spokojnie, jak sytuacja się opanuje, wszystkie zaległe filmy kinowe Wam opiszemy (na ten moment wciąż nie wiadomo, co z filmami, które mają wyjść 27.03 takimi jak "Tylko Sprawiedliwość" i "Bloodshot" [zapewne ich premiery również zostaną skasowane]). Przecież w marcu na ekrany trafiła choćby "Sala Samobójców: Hejter", a ten film wymaga opisania! Ale to ze spokojem - podsumowanie marca jeszcze przemyślimy w naszym gronie i damy Wam znać, na jakiej zasadzie ocenimy filmy z bieżącego miesiąca. Na razie prezentujemy Wam podsumowanie lutego.

Blogerskie podsumowanie lipca

Sława ludzie! No i powróciliśmy. Bogatsi o kolejne kinowe seanse, jak co miesiąc, przygotowaliśmy dla Was podsumowanko. Co nas zachwyciło? Co zgnoiliśmy? Zapraszam do lektury!

Blogerskie podsumowanie marca

Dzień dobry. Nazywam się Wiking i opowiem Wam bajeczkę. "Deutschland, mein Herz in Flamen". Dobra, sorry, zbyt mi wszedł w bańkę nowy  utwór Rammstein. Wracam już do tematu. "We hold our heads up to the sky and know that we will never die". Ehh, coś mi zbyt muzyka ostatnio po głowie chodzi, teraz panowie z Amon Amarth z nowym kawałkiem. Dobra, to jednak może skończę z bajeczką, której nie napisałem i przejdę do naszego podsumowania.

Podsumowanie marcowych grabieży

Po raz pierwszy w historii stworzę wstępniak z sensem. Albo i nie. To spróbuję. Jak wiecie, albo i nie, w czwartek rozdano Węże - w tym roku, jak i w latach ostatnich, brałem w nich udział od momentu tworzenia nominacji. Po ich ogłoszeniu już byłem zadowolony tym, co wypracowaliśmy - jednak po ostatecznym werdykcie jestem w siódmym niebie. Bo oto podfilm, wytwór filmopodobny, zwany "Botoks" pobił wężowy rekord i zgromadził aż dziewięć statuetek! Coś pięknego! Bo co by nie pisać o "Smoleńskach", czy innych "Kac Wawach", które były gównianymi filmami, jednak starały się przedstawić jakąś historię. "Film" Vegi to zlepek chamskich, bezsensownych scen, które powodują, że traci się wiarę w kino. Najbardziej przerażają jednak liczby Vegi. Czy to społeczeństwo jest tak głupie, że lubi cieszyć się, jak słyszy słowo "kur.a"? Czy to społeczeństwo lubi sceny seksu z psem? Dobra, patrząc na to kto jest u władzy, jakoś mnie to nie dziwi. Z jednej strony muszę podziękować wszystkim Akademikom, którzy przyczynili się do wężowych wyników, z drugiej strony muszę jednak liczyć na to, że społeczeństwo zmądrzej i Vega nie będzie nas już katować takimi paździerzami... Ale to marzenie pozostanie chyba niespełnione...

Podsumowanie lutowych grabieży

W końcu mogę poczuć się jak w domu. Mroźne wiatry, śnieg, gwałtowny uderzenia chłodu. Coś wspaniałego. Mogę ubierać, w końcu, futro upolowanego przeze mnie niedźwiedzia, siedzieć po ciemku na zewnątrz patrząc w gwiazdy i rozmyślać o kolejnych wyprawach łupieżczych. Ta idealna temperatura muskająca moją twarz, czuję się pobudzony i aż chce się jeszcze fajniej żyć! Dobra, trochę ściemniam. Zimo, wypier.......!

Podsumowanie styczniowych grabieży

Ależ ten styczeń szybciutko zleciał! Ledwo minął sylwek, a tu już luty. Po co o tym wspominam? W sumie... nie wiem. No i kolejny wstępniak nie ma sensu... Ale pewnie już się przyzwyczailiście... Kiedyś Was zaskoczę i stworzę wstępniak z sensem. Albo i nie. Dobra, nie ogarniam co tu piszę, zatem może przejdę jednak do filmów.

Podsumowanie grudniowych grabieży

Święta, święta i po świętach. Ale i przed świętami. Jakimiś. Albo w trakcie? Są jakieś święta, były święta, będą święta, nieważne. Ważne, że zbliża się zakończenie roku. 2017. Ale, gdzie indziej innego. Nieważne. Z tej okazji, jak zawsze, zapraszam Was już na PODSUMOWANIE ROKU, które zagości tu, NAJPRAWDOPODOBNIEJ, 2 lub 3 stycznia. A teraz przejdźmy do sprawy bieżącej, czyli podsumowania grudnia. Dlaczego tak wcześnie? Bo ani dziś ani jutro ani w sylwka nie obadam już nic nowego, a, że dziś mam czas, to coś tu mogę skrobnąć. Zapnijcie pasy i przygotujcie się do lektury!

Podsumowanie listopadowych grabieży

Dziwny dzionek to był. Z rana wylałem herbę, popsuła mi się mysz od kompa (po czterech latach użytkowania - będzie mi jej brakować :(), a w pracy był z deka sajgon. Generalnie słabo. Potem jednak jakoś się wszycho poprawiło i dzień zaczął normalnie funkcjonować. Tylko ta pogoda... :/ No i generalnie piszę teraz to podsumowanko w oczekiwaniu na najnowszy odcinek "Wikingów" (jaram się jak Lindisfarne!), bo i w kolejne dni nie byłoby czasu... Aaaa, zapomniałbym - na dniach otrzymacie, na fejsie, również blogerskie podsumowanie miesiąca! Nie wiem, co Was tam czeka, bo sam nie mam takiej informacji. Będzie się zapewne działo. JAK ZAWSZE. To co? Zaczynamy wikingowe podsumowanie? ;)

Podsumowanie październikowych grabieży

No i piździernik poleciał w zapomnienie. Albo październik? Albo nie wiem? Dobra, olać to. Po co jest u mnie wstęp? Dalej nie mam pojęcia. Coś sobie tu skrobię, nic nie ma tu sensu, ale przynajmniej fajnie się bawię, bo wszystko leci na bieżąco. Czym był tegoroczny piździernik? Był niczym liść opadająco wznoszący wśród pól szerokich słońcem oblanych i skropionych deszczem. Whaaat?! Co ja tu napisałem? Sam nie wiem. Może to już dobry moment by przejść do podsumowania?

Podsumowanie wrześniowych grabieży

Tegoroczny wrzesień to dla mnie miesiąc zmian. Nie, nie zmieniłem bielizny po raz pierwszy od roku. Zmieniłem po raz pierwszy od dwóch. No dobra, to nie tak miał wyglądać ten wstęp. Ten wstęp miał być moim rozgrzeszeniem, rozgrzeszeniem z beznadziejnych, jak na mnie, statystyk filmowych. Te zobaczycie za chwilę i aż zaniemówicie. Wpływ na nie miał fakt, iż zmieniłem pracę. Na lepszą, ciekawszą, bardziej perspektywiczną, a co najważniejsze, dającą mi masę frajdy i satysfakcji. Ale, że trafiłem do firmy, która dopiero weszła na rynek (poniekąd), to pracy jest całkiem sporo. A przez to i mocy bywa czasem mniej. Ale nie załamujcie się! Październik powinien być już normalny. Przynajmniej mam taką nadzieję.

Podsumowanie sierpniowych grabieży

Powitać w ten kijowy, pochmurny dzionek. Pogoda nie zachęca do żadnej aktywności (no może prócz spania), a jesień nadciąga szybciej niż atak Duńczyków na polską bramkę. A szkoda, bo lato było naprawdę udane. No, ale cóż, trza się przestawić, wyjąć cieplejsze ciuszki i odganiać od siebie jesienną deprę, której co prawda nigdy nie miałem, ale załatwiam Wam, byście też nie mieli. Jedyny plus nadciągającej pory roku to wysyp kinowych premier. Tych szykuje się naprawdę sporo, zatem pan Wiking będzie miał o czym Wam pisać. Ale nie wybiegajmy w przyszłość - czas zobaczyć, co przyniósł nam sierpień.

Podsumowanie lipcowych grabieży

Oto i nastał sierpień. Ale w zasadzie co to zmienia? W sumie, nic. Ale jest sierpień. I za parę dni WSZYSCY wyruszacie na Festiwal Słowian i Wikingów w Wolinie. Jak nie pojedziecie to Was znajdę i zrobię Wam "krwawe orły". Albo nie. Ale to się przekonacie, jak nie pojedziecie. No dobra, nie zrobię Wam, bo jeszcze by wyszło, że stosuję mowę nienawiści i by mi bloga zamknęli. Ale wtedy ja bym ich zamknął. Na wieki. Yyy, znów mowa nienawiści. No dobra, to może po prostu napiszę: jedźcie na Festiwal, pokochacie i miejsce i imprezę. A teraz już czas przejść do podsumowania.

Podsumowanie czerwcowych grabieży

Parę dni temu miałem już przygotowany pomysł na wstęp, jednak suma ostatnich zdarzeń spowodowała, iż zapomniało mi się to, o czym miałem tu skrobnąć. Czas zatem na improwizację... Aaaa, tu zawsze była improwizacja. W sumie nie mam nawet pomysłu na standardowe, początkowe bzdury. Wiecie, że wczoraj była brzydka pogoda? Pewnie wiecie. Wiecie, że dziś jest 3 lipca? Pewnie też wiecie. Wiecie, że tego dnia, tyle że w 1863, zakończyła się bitwa pod Gettysburgiem? Też nie wiedziałem, ale udaję, że wiem. Ooo, a wiecie, że dziś urodziny obchodzi Tomek Kruz? Hepi Bersdej, Majster! Dobra, chyba czas przejść do dalszej treści, bo zapomniałem, że nikt mi nie płaci za ilość słów. Ba, nikt mi nie płaci za bzdury, które tu wypisuję. Ale jak ktoś jest chętny, to niech zarzuci milionem, to nawet pozdrowię. No dobra, sto tysi starczy - nawet pomacham. Albo nie. Tak czy siak, może czas przejść dalej.

Podsumowanie majowych grabieży

I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot. I am Groot.

Podsumowanie kwietniowych grabieży

Kwiecień plecień, co przeplata trochę zimy, trochę jesieni. No i znów zaczęło się wstępem pogodowym. Nuda! Hejka, co tam? Wczoraj zostałem zmuszony przez pewną dziewczynę, bym dziś KONIECZNIE napisał podsumowanie. I co robię? Piszę dziś podsumowanie. Czy zostałem pantoflem? Nie, jestem po prostu bąbelastym Wikingiem. Spoko, jeśli nie rozumiecie niektórych słów z tego tekstu, nie przejmujcie się - rozumieją je dwie/trzy osoby na tej planecie. Po co zatem używam ich we wstępie? Bo tak. Ależ się dziś tu zrobiło "insajdowo". To może zatem przejdę już do podsumowania, które dedykuję wiadomo komu ;) Znaczy ta osoba wie, inni nie. Grunt to dobra komunikacja z Czytelnikami, nie? ;)

Podsumowanie marcowych grabieży

Słonko świeci sobie z dala, w górze ptaszek zap... suwa, żaba d... zadek w wodzie moczy, ku... rczę co za dzień uroczy! Piękna pogoda nas, w końcu, nawiedziła! Krótkie rękawki czas odkurzyć - żartowałem, cały czas mam krótki rękaw. Bo tak. Zatem co zmienia ta ładna pogoda w naszym życiu? A no to, że jest ciepło i można... a w sumie nie wiem, co chciałem napisać, pewnie jakieś standardowe bzdety. Bo tak. Dziś rozdanie Węży - ponoć ma być transmisja. W tym roku, po raz kolejny, brałem udział we wszystkich częściach głosowania i mam nadzieje, że werdykt będzie po mojej myśli. Bo tak. Zatem może czas przejść do podsumowania. Bo tak.

Podsumowanie lutowych najazdów

Dorobiłem się, W KOŃCU, karty UNLIMITED w sieci Cinema City - w tym miejscu muszę podziękować dziewczynom z IN LOVE WITH MOVIE, które jako pierwsze wynalazek ten posiadły i ostatecznie przekonały mnie, iż to kapitalna inwestycja. Bo tak jest. Mogę chodzić na co chcę, kiedy chcę i to za śmieszne 42 zyta miesięcznie - jeśli kupowałbym bilety w kasie starczyłoby mi na jeden, ostatecznie dwa. A, że oglądam, lekko mówiąc, sporo filmów, to nie zdziwcie się, jak Cinema City ogłosi upadłość - puszczę ich z torbami :D Nie waham się teraz, czy wydać pieniądze czy nie, po prostu idę do kina. Absolutnie cudowna sprawa. Kto nie ma lub się jeszcze waha - zamawiajcie! Ja się w tym programie zakochałem! No dobra, koniec reklamy, za którą nikt mi i tak nie zapłaci - czas przejść do podsumowania!

Podsumowanie styczniowych najazdów

We wstępie zawsze lubię udawać zabawnego. Po co? Dlaczego? Tego, w sumie, nie wiem. Ale tradycję trzeba podtrzymać, dlatego ten wstępniak będzie... nie wiadomo o czym. Piszę to wszystko z miejsca, nie mam kompletnie pomysłu, co tu skrobnąć, a jednocześnie nie chce mi się pisać dalej, zatem co by tu wymóżdżyć? Ładna pogoda? Nie. Fajne filmy? Nie wiem. Lagertha żyje?  Żyje. Co słychać? Nic. Po co wstępniak? Bo tak. Aaa, robię pranie. I zastanawiam się, gdzie zjeść pizzę. Spoko, oryginalny wstępniak, ziąąą. Wiem, ziąąą. To może filmy? To filmy.

Podsumowanie grudniowych podbojów

Pod barierką stałem dobre 8000 godzin - bez jedzenia, bez picia, bez wychodzenia do miejsca, gdzie król piechotą chadza, bez wsparcia lekarza psychologa. Wszystko po to, by gdy wejdą na scenę, być jak najbliżej. Udało się - kiedy legendarni (spośród Osób, które to czytają, zapewne tylko dla mnie) Amon Amarth przy dźwiękach "Pursuit of the Vikings" zaczęli swoje show, wpadłem w taką ekstazę, że trzyma mnie do dziś (koncert odbył się 8 grudnia w gdańskim klubie B90). Cóż, przy pierwszym utworze prawie wyrwałem barierkę, a potem było tylko lepiej. Co za koncert! Wiecie - jestem jedną z tych osób, które w życiu mogły obcować z największymi gigantami: byłem na muzycznych spektaklach Black Sabbath, AC/DC (w starym składzie, a nie z tym gamoniem z Gansów na wokalu), Deep Purple, widziałem na żywo Manzarka i Kriegera i wiele, wiele innych LEGEND. Jednak to właśnie koncert "wikingów" spowodował, że ciary na moim ciele są do dziś. Ależ to było uderzenie. Przeszło 100 minut show bez ognia, bez gadżetów (prócz Mjollnira na początku "Twilight of the Thunder God") - tu liczyła się muzyka i charyzma sceniczna Szwedów. A ci przeżywają kolejną młodość - biegali po scenie, zamieniali się miejscami, trzymali świetny kontakt z widownią. Widać było, że świetnie się bawią, radują każdą minutą gry dla nas. I radowałem się ja - mogłem, w końcu, zobaczyć na żywo swoich muzycznych herosów, pokrewne dusze. Wspomnienie z tego wydarzenia zostanie ze mną na długo. Ale się patetycznie zrobiło, nie? Zatem, otrzyjcie łezki, bo czas na ostatnie podsumowanie w tym roku! :)