Dawno mnie tu nie było, a Wy zapewne bardzo tęskniliście. Ale spokojnie, już jestem i nigdzie się stąd nie ruszam. Dziś jednak przychodzę do Was w innej formule.
Dawno mnie tu nie było, a Wy zapewne bardzo tęskniliście. Ale spokojnie, już jestem i nigdzie się stąd nie ruszam. Dziś jednak przychodzę do Was w innej formule.
W zeszłym tygodniu zaprezentowałem Wam moją subiektywną listę najgorszych z najgorszych wyłonionych z dotychczasowych laureatów Węży. Musicie przyznać, że gunfo aż wylało się Wam na ekrany. W tym tygodniu zaś, jako, że nie obowiązuje nas żadna klauzula poufności, chciałbym zaprezentować Wam moje tegoroczne głosy.
Czy wiesz, że Dolph Lundgren ma 196 centymetrów wzrostu? Nie? To już wiesz :D Zatem przejdźmy do głównej treści wpisu.
Jest piątek, 19 marca. Wczoraj, według fanów DCEU (DC Extended Universe - filmowe uniwersum DC), świat wywrócił się do góry nogami, świat poznał prawdziwe kino superbohaterskie. Ja zaś, jako naczelny hejter tego paździerzowatego uniwersum, postanowiłem sprawdzić: czy koniecznym było, by Snyder wypuścił swoją wersję "Ligi Sprawiedliwości"?
Cześć! Wychodzi na to, że uwielbiam żonglować datami i godzinami wrzucania postów. W ten sposób ćwiczę Wasz refleks, trenuję Waszą psychikę, powoduję, że nie dam się rozgryźć. Dobra, to kolejne bezsensowne wejście do posta, skończmy z tym i zajmijmy się dzisiejszym tematem.
Witajcie w kolejnym "odcinku"! To musiało nastąpić, nie było opcji, bym tego nie zrobił. Otwieram konto na Patronite, a Wy będziecie wpłacać mi pieniądze. Po minimum 10 ziko. Nic nie oferuję w zamian. No dobra, słaby suchar, bo nie mam takiego zamiaru, ale czymś trzeba było wypełnić ten głupi wstęp. A teraz zapraszam do lektury.
Witajcie! Dziś miałem poruszyć tu kwestię zrebootowania "Strażnika Teksasu" (będzie innym razem, gwarantuję!), ale nie mogłem przejść obojętnie obok największej, onlinenowej rzeźni od czasów powstania internetu. Gotowi? Zaczynamy!
Witajcie w drugim felietonie z cyklu "Świat według Wikinga". Środowe wydarzenia mocno nami wstrząsnęły. Początkowo myślałem by nowy felieton poświęcić właśnie protestowi mediów, jednak chyba każdy, kto ma mózg, doskonale rozumie, co się dzieje i do czego prowadzi nowa mafijna reforma pisu. W Polsce dzieją się rzeczy okropne, totalitarne, ale mafia w sondażach wciąż utrzymuje fotel lidera... Ten kraj to mem, a większość moich rodaków to skończeni debile. Ale skoro to już wiemy, czas się zająć inną kwestią. O co chodzi z tymi Oscarami?!
Jak już zapowiadałem w zeszłym tygodniu: przed Wami nowy rozdział moich pismakowych przygód. Od dzisiaj, co tydzień, w każdy piątek, chcę Wam zaserwować jakiś tematyczny felieton. Raz głupi, raz głupszy, raz krótszy, raz dłuższy. Lubię pisać, ale jakoś nie mogłem znaleźć natchnienia do systematycznego wypełniania swojego bloga jakimiś treściami. Niekoniecznie nawet filmowymi treściami. Mam nadzieję, że "Świat według Wikinga" pomoże mi wrócić na właściwe tory, bym mógł systematycznie raczyć Was swoimi idiotycznym (lub nie) przemyśleniami. Skąd jednak ten tytuł? No tu już trochę "popłynąłem", bo targnąłem się na swoją świętość, na arcydzieła Jeremy'iego Clarksona. "Świat według Clarksona" (cykl siedmiu książek) to prawdopodobnie najlepsze spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość. Clarkson potrafi opisać świat w sposób niezwykle lekki, zabawny, a jednocześnie piekielnie inteligentny. Ten człowiek to mój idol, a to, że "małpuję" od niego tytuł świadczy o tym, że jestem chyba mocno trzepnięty w dekiel, bo nigdy nawet nie zbliżę się do poziomu jego tekstów. Ale cóż, tytuł jakiś wymyślić trzeba było, a inne jakoś mi do gustu nie przypadły. Zapraszam Was zatem do pierwszej przygody wewnątrz mojej, nie do końca normalnej, głowy.